Love

If a household is shaped by deep love and steadfast virtue, that union itself is its true nobility and its greatest reward.

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை
பண்பும் பயனும் அது

Embracing one's children is delight to the body; and listening to their sweet speech is sheer bliss to the ear.

மக்கள்மெய் தீண்டல் உடற்கின்பம் மற்றுஅவர்
சொற்கேட்டல் இன்பம் செவிக்கு

'The flute is sweet, the lute is sweet,' say only those who have never heard the tender babble of their own little ones.

குழல்இனிது யாழ்இனிது என்பதம் மக்கள்
மழலைச்சொல் கேளா தவர்

Is there any bolt that can shut love in? The gentle tear in the eye of one who cares proclaims it aloud to all.

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ் ஆர்வலர்
புன்கணீர் பூசல் தரும்

Those devoid of love claim all things for themselves; those who possess love yield even their very bones to serve others.

அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார்
என்பும் உரியர் பிறர்க்கு

They say the precious soul's union with the mortal frame exists solely for the sake of a life lived in harmony with love.

அன்போடு இயைந்த வழக்கென்ப ஆருயிர்க்கு
என்போடு இயைந்த தொடர்பு

Love generates deep affection for all, and that affection begets the boundless treasure of true friendship.

அன்புஈனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும்
நண்பென்னும் நாடாச் சிறப்பு

The blessed distinction enjoyed by those who live happily in this world is the fruit of a life harmoniously rooted in love.

அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து
இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு

The unlearned say that love supports only virtue; yet love is equally the driving ally behind righteous courage against injustice.

அறத்திற்கே அன்புசார் பென்ப அறியார்
மறத்திற்கும் அஃதே துணை

Just as the scorching sun burns up boneless creatures of the dust, so does righteous justice wither those devoid of love.

என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே
அன்பி லதனை அறம்

A life devoid of love in the inner heart is like a withered tree attempting to sprout upon dry, stony ground.

அன்பகத் தில்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண்
வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று

Of what avail are all the outer limbs of the body to one who lacks that vital inner limb of the soul: love?

புறத்துறுப் பெல்லாம் எவன்செய்யும் யாக்கை
அகத்துறுப்பு அன்பி லவர்க்கு

That frame alone is truly alive which walks the path of love; to those without love, their body is merely bone wrapped in skin.

அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு
என்புதோல் போர்த்த உடம்பு

When a person gains a circle of kin whose affection never ceases, it brings many forms of flourishing that continue to branch.

விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் அருப்பறா
ஆக்கம் பலவும் தரும்

The world holds fast to the feet of the great king who embraces his subjects and wields the just sceptre.

குடிதழீஇக் கோலோச்சும் மாநில மன்னன்
அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு

For an envoy, the classical qualities are loyal affection, birth in a lineage fitted for ministry, and the character rulers desire. A modern representative should be chosen for demonstrated care, competence, and integrity—not ancestry.

அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் வேந்தவாம்
பண்புடைமை தூதுரைப்பான் பண்பு

Compassion is the child born of love; wealth is the resource-endowed nurse through whom that child is sustained and grows.

அருளென்னும் அன்பீன் குழவி பொருளென்னும்
செல்வச் செவிலியால் உண்டு

If a warrior dies in battle so that the ruler who protected him weeps in grateful remembrance, the ancient martial judgement holds such a death worthy even of being begged for.

புரந்தார்கண் நீர்மல்கச் சாகிற்பின் சாக்காடு
இரந்துகோள் தக்கது உடைத்து

Those whose old friendship has grown along the path of love do not cease loving even when the friend does something that brings them ruin.

அழிவந்த செய்யினும் அன்பறார் அன்பின்
வழிவந்த கேண்மை யவர்

Love, modesty, helpful benevolence, compassionate regard, and truthfulness: these five are the pillars of noble character.

அன்புநாண் ஒப்புரவு கண்ணோட்டம் வாய்மையொடு
ஐந்துசால் ஊன்றிய தூண்

Having love for all and being born into a noble family are the two marks of true character.

அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் இவ்விரண்டும்
பண்புடைமை என்னும் வழக்கு

To those who cannot warmly mingle and share joy with others, this vast world is dark even at noon.

நகல்வல்லர் அல்லார்க்கு மாயிரு ஞாலம்
பகலும்பாற் பட்டன்று இருள்

Is she a goddess, a rare peacock, or a mortal maid? My heart stands utterly bewildered.

அணங்குகொல் ஆய்மயில் கொல்லோ கனங்குழை
மாதர்கொல் மாலும்என் நெஞ்சு

When she returns my gaze, it is as if a striking goddess has brought an army along.

நோக்கினாள் நோக்கெதிர் நோக்குதல் தாக்கணங்கு
தானைக்கொண் டன்ன துடைத்து

I had only heard of Death before, but now I know it: it has a woman's form and warring eyes.

பண்டறியேன் கூற்றென் பதனை இனியறிந்தேன்
பெண்டகையால் பேரமர்க் கட்டு

The eyes of this gentle maiden seem drawn for battle, devouring the lives of all who look.

கண்டார் உயிருண்ணும் தோற்றத்தால் பெண்டகைப்
பேதைக்கு அமர்த்தன கண்

Is it death, an eye, or a startled doe? The young maid's glance holds the nature of all three.

கூற்றமோ கண்ணோ பிணையோ மடவரல்
நோக்கமிம் மூன்றும் உடைத்து

If her curved eyebrows had shielded her gaze, her eyes could not have caused me such trembling sorrow.

கொடும்புருவம் கோடா மறைப்பின் நடுங்கஞர்
செய்யல மன்இவள் கண்

The cloth draped over her breasts is like the face-cloth that curbs a wild elephant's deadly power.

கடாஅக் களிற்றின்மேற் கட்படாம் மாதர்
படாஅ முலைமேல் துகில்

My warrior pride that terrified unseen foes has crumbled before her radiant forehead.

ஒண்ணுதற் கோஒ உடைந்ததே ஞாட்பினுள்
நண்ணாரும் உட்குமென் பீடு

Endowed with a fawn's soft glance and modesty, what need has she of alien ornaments?

பிணையேர் மடநோக்கும் நாணும் உடையாட்கு
அணியெவனோ ஏதில தந்து

Wine intoxicates only when consumed; unlike love, it brings no joy merely by looking.

உண்டார்கண் அல்லது அடுநறாக் காமம்போல்
கண்டார் மகிழ்செய்தல் இன்று

The gaze of her kohl-lined eyes has two powers: one glance causes love's ache, the other cures it.

இருநோக்கு இவளுண்கண் உள்ளது ஒருநோக்கு
நோய்நோக்கொன் றந்நோய் மருந்து

She looked, then shyly looked down; that tender glance poured life into our blossoming love.

நோக்கினாள் நோக்கி இறைஞ்சினாள் அஃதவள்
யாப்பினுள் அட்டிய நீர்

When I look, she looks at the ground; when I turn away, she watches me and softly smiles.

யான்நோக்கும் காலை நிலன்நோக்கும் நோக்காக்கால்
தான்நோக்கி மெல்ல நகும்

Unable to bear her sharp words, I looked with longing; she softened and gave a gentle, promising smile.

அசையியற்கு உண்டாண்டோர் ஏஎர்யான் நோக்கப்
பசையினள் பைய நகும்

Looking at each other like indifferent strangers is an art known only to true lovers.

ஏதிலார் போலப் பொதுநோக்கு நோக்குதல்
காதலார் கண்ணே உள

All delights of sight, sound, taste, smell, and touch unite within this bright-jeweled maiden.

கண்டுகேட்டு உண்டுயிர்த்து உற்றறியும் ஐம்புலனும்
ஒண்தொடி கண்ணே உள

Illness usually has an opposite cure, but for the ache she causes, she alone is the remedy.

பிணிக்கு மருந்து பிறமன் அணியிழை
தன்நோய்க்குத் தானே மருந்து

Slumber upon a beloved's tender shoulder brings sweeter bliss than the highest celestial realm.

தாம்வீழ்வார் மென்றோள் துயிலின் இனிதுகொல்
தாமரைக் கண்ணான் உலகு

It burns when far and cools when near; where did she obtain such a wondrous flame of love?

நீங்கின் தெறூஉம் குறுகுங்கால் தண்ணென்னும்
தீயாண்டுப் பெற்றாள் இவள்?

Like long-sought treasures finally arriving, her flower-adorned arms bring fresh delight each time.

வேட்ட பொழுதின் அவையவை போலுமே
தோட்டார் கதுப்பினாள் தோள்

Reviving my fading life at every touch, her shoulders must be fashioned from living nectar.

உறுதோறு உயிர்தளிர்ப்பத் தீண்டலால் பேதைக்கு
அமிழ்தின் இயன்றன தோள்

Like sharing one's earned bread before dining at home, her tender embrace fills the soul with joy.

தம்மில் இருந்து தமதுபாத்து உண்டற்றால்
அம்மா அரிவை முயக்கு

An embrace so tight that not even the wind can part them is pure bliss to devoted lovers.

வீழும் இருவர்க்கு இனிதே வளியிடை
போழப் படாஅ முயக்கு

A playful spat, tender reconciliation, and reunion — these are the sweetest fruits of true love.

ஊடல் உணர்தல் புணர்தல் இவைகாமம்
கூடியார் பெற்ற பயன்

As learning reveals former ignorance, deeper intimacy with her makes love feel ever fresh.

அறிதோறு அறியாமை கண்டற்றால் காமம்
செறிதோறும் சேயிழை மாட்டு

Prosper, anicham flower! Delicate as you are, the woman I love is far softer than you.

நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும்
மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள்

O heart, comparing her rare eyes to common flowers seen by all, you lose your senses!

மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண்
பலர்காணும் பூவொக்கும் என்று

Her skin is like a tender shoot, teeth like pearls, scent pure fragrance, and eyes like spears.

முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்
வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு

Could water-lilies see, they would bow to the ground in shame before her radiant eyes.

காணின் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும்
மாணிழை கண்ணொவ்வேம் என்று

She wore an anicham flower with its stalk; such tiny weight threatens her delicate waist.

அனிச்சப்பூக் கால்களையாள் பெய்தாள் நுகப்பிற்கு
நல்ல படாஅ பறை

Unable to tell the moon from her radiant face, the stars wander bewildered across the sky.

மதியும் மடந்தை முகனும் அறியா
பதியின் கலங்கிய மீன்

The full moon bears a dark stain, but does any flaw exist upon my beloved's face?

அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல
மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து

Prosper, moon! If you could radiate light like her face does, you too would earn my love.

மாதர் முகம்போல் ஒளிவிட வல்லையேல்
காதலை வாழி மதி

If you wish to match her flower-like face, O moon, do not show yourself to all the crowd.

மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின்
பலர்காணத் தோன்றல் மதி

The anicham flower and swan's down are like thorny thistles to her delicate feet.

அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்
அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம்

The sweet moisture upon her bright teeth tastes like pure milk blended with honey.

பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
வாலெயிறு ஊறிய நீர்

Like the inseparable union of body and soul is the deep bond between this maiden and me.

உடம்பொடு உயிரிடை என்னமற் றன்ன
மடந்தையொடு எம்மிடை நட்பு

Depart, pupil of my eye, that my fair-browed beloved may have room to dwell there.

கருமணியிற் பாவாய்நீ போதாயாம் வீழும்
திருநுதற்கு இல்லை இடம்

Her presence is like living breath to the body; her departure feels like bitter death.

வாழ்தல் உயிர்க்கன்னள் ஆயிழை சாதல்
அதற்கன்னள் நீங்கும் இடத்து

I would remember her if I ever forgot; but how can I remember one never forgotten?

உள்ளுவன் மன்யான் மறப்பின் மறப்பறியேன்
ஒள்ளமர்க் கண்ணாள் குணம்

My beloved dwells within my eyes, yet blinking causes him no hurt; so subtle is he.

கண்ணுள்ளின் போகார் இமைப்பின் பருகுவரா
நுண்ணியர்எம் காத லவர்

I do not darken my eyes with kohl, fearing it would hide my beloved who rests inside.

கண்ணுள்ளார் காத லவராகக் கண்ணும்
எழுதேம் கரப்பாக்கு அறிந்து

I fear eating hot food, lest the heat should scorch my beloved who dwells in my heart.

நெஞ்சத்தார் காத லவராக வெய்துண்டல்
அஞ்சுதும் வேபாக் கறிந்து

I refuse to blink lest he be hidden, yet the town claims my lover is cold and unkind.

இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல் அனைத்திற்கே
ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர்

He dwells joyfully within my heart, though the foolish town gossips that he has left me.

உவந்துறைவர் உள்ளத்துள் என்றும் இகந்துறைவர்
ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர்

For those suffering the deep agony of love, the public palmyra horse is the only refuge left.

காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி

She of garland-like bangles gave me both the anguish of dusk and the refuge of the madal.

தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்

My eyes find no sleep because of her, so even at midnight I think of mounting the horse.

மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்

Thinking no one knows my hidden pain, my love now wanders bewildered through the streets.

அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு

The town's rumour sustains my fading life; by good fortune, the gossips do not know it.

அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும் அதனைப்
பலரறியார் பாக்கியத் தால்

Not knowing how hard she is to win, the town kindly links her name with mine.

மலரன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாது
அலரெமக்கு ஈந்ததிவ் வூர்

Is not the town's gossip a boon? Hearing it gives my heart the joy of union.

உறாஅதோ ஊரறிந்த கெளவை அதனைப்
பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து

Nourished by the town's whispers, my love blooms; without it, it would have withered away.

கவ்வையால் கவ்விது காமம் அதுவின்றேல்
தவ்வென்னும் தன்மை இழந்து

I saw him for only a single day, but the rumour spread like news of a lunar eclipse.

கண்டது மன்னும் ஒருநாள் அலர்மன்னும்
திங்களைப் பாம்புகொண் டற்று

The town gave me the very scandal I wanted; now my beloved will gladly take my hand.

தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்
கெளவை எடுக்கும்இவ் வூர்

If there is such a thing as your not going, tell that to me. If what you have to say is that you will return quickly, say it to whoever will still be alive to hear it.

செல்லாமை உண்டேல் எனக்குரை மற்றுநின்
வல்வரவு வாழ்வார்க் குரை

There was a time when his simply looking at me held sweetness in it. Now the holding itself has a dimness in it, because inside it sits the fear that he will leave.

இன்கண் உடைத்தவர் பார்வல் பிரிவஞ்சும்
புன்கண் உடைத்தால் புணர்வு

Being sure of someone is hard — even of a man who knows what he promised and knows what a parting does to me, because a parting still happens on one occasion or another.

அரிதரோ தேற்றம் அறிவுடையார் கண்ணும்
பிரிவோ ரிடத்துண்மை யான்

He was tender with me, and he said: do not be afraid. If that same man then leaves, is any fault owed by the one who took the words he settled her with as true?

அளித்தஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் தெளித்தசொல்
தேறியார்க்கு உண்டோ தவறு

If you would keep my life safe, then hold back the going of the man who holds it. If nobody holds him and he leaves, there will be no meeting again.

ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவோம்பல் மற்றவர்
நீங்கின் அரிதால் புணர்வு

If he can stand in front of me and speak the parting aloud, he has the hard eye for it — and the hungry hope that he will one day be tender is a hope I must let go.

பிரிவுரைக்கும் வன்கண்ணர் ஆயின் அரிதவர்
நல்குவர் என்னும் நசை

The bangles that have slipped past the joint of my forearm — will they not proclaim it themselves, that the man of the shore has left me? Must I wait to be told?

துறைவன் துறந்தமை தூற்றாகொல் முன்கை
இறைஇறவா நின்ற வளை

It is a hard thing to live in a town where there is nobody of your own kind. Harder still than that is being parted from the one who is sweet to you.

இன்னாது இனன்இல்ஊர் வாழ்தல் அதனினும்
இன்னாது இனியார்ப் பிரிவு

Fire burns you if you touch it, and that is the whole of what it can do. Can it burn, the way the sickness of love burns, from far away? It cannot.

தொடிற்சுடின் அல்லது காமநோய் போல
விடிற்சுடல் ஆற்றுமோ தீ

To agree to the hard thing, to put away the pain it brings, to bear the parting, and to go on living afterwards — there are many who do all of that. Many.

அரிதாற்றி அல்லல்நோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப்
பின்இருந்து வாழ்வார் பலர்

I have not the strength left to hide this sickness. And telling it to the man who caused it brings its own restraint down on me. Both doors are shut.

கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்

There is a sea of desire, and it is certainly there. The float that would carry me safely across it — that, just as certainly, is not.

காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்

They can bring sorrow into a friendship, which exists to give pleasure. What will they be, then, where hostility is the whole point of it?

துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்

The pleasure love gives is a sea. And when that same love turns and kills, the pain of it is larger than the sea was.

இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது

I have swum the fierce water of love and I cannot see the shore. And at the midnight watch, when everything else sleeps, I am the one still here.

காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்

She has put every living thing to sleep, and now there is nobody left for her but me. Poor night.

மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை

These nights, that go by so long now, are harder in their harshness than the hard man is in his.

கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா

If my eyes could travel the way the mind travels, to the place where he is, they would not be swimming in this flood of their own water.

உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்

They themselves showed him to me, and that is the whole of how I came to know this grief that will not cool. What are these eyes weeping for now?

கண்தாம் கலுழ்வ தெவன்கொலோ தண்டாநோய்
தாம்காட்ட யாம்கண் டது

Let them labour on and on until the water inside them is cut off — those eyes that gazed at him that day, wanting him, melting as they looked.

உழந்துழந் துள்நீர் அறுக விழைந்திழைந்து
வேண்டி அவர்க்கண்ட கண்

There is a man who wanted me with his words and never cherished me in his heart. And what of it — without the sight of him my eyes will not settle.

பேணாது பெட்டார் உளர்மன்னோ மற்றவர்க்
காணாது அமைவில கண்

When he does not come they do not sleep, watching the road for him; when he comes they do not sleep, dreading the parting. Either way my eyes have taken a grief past bearing.

வாராக்கால் துஞ்சா வரின்துஞ்சா ஆயிடை
ஆரஞர் உற்றன கண்

I was the one who agreed to it, when the man who wanted me asked to keep himself away. So this faded state I am in now — whom else is there to tell it to?

நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற

It carries the standing of a thing he himself gave — and on the strength of that, this pallor has climbed my body and rides it.

அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு

My grace and my modesty he took with him when he went — and in exchange he gave me this sickness and this pallor.

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா
நோயும் பசலையும் தந்து

In my mind I hold nothing but him; on my tongue there is nothing but his good. And still the pallor came. It is a cheat — or what else would you call it?

உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்பது அவர்திறமால்
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு

Look, over there: the man we love is going. Look, here: the pallor is already spreading over my body.

உவக்காண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என்
மேனி பசப்பூர் வது

Darkness keeps its eye on the lamp, waiting for the flame to fail; just so, this pallor keeps its eye on my lord's embrace, waiting for it to slacken.

விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன்
முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு

I was lying in his arms and I shifted a little to one side, meaning nothing by it; in that much of a gap the pallor came over me, the way loose grain is scooped up in both hands and poured.

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்
அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு

Then let my body go on losing its colour, exactly as it has. It is enough for me if the one who talked me into agreeing is held to stand well.

பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்
நன்னிலையர் ஆவர் எனின்

If they will not go about saying that the man who won my consent has withheld his grace, then to be given the name 'pallor' is good enough for me.

பசப்பெனப் பேர்பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார்
நல்காமை தூற்றார் எனின்

Those who are loved by the very people they love are the ones who have got hold of love's fruit with no stone in it.

தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர் பெற்றாரே
காமத்துக் காழில் கனி

What rain from the sky is to people who live by nothing else, the tenderness a loved one grants is to the one who loves.

வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால் வீழ்வார்க்கு
வீழ்வார் அளிக்கும் அளி

The settled pride that says 'we shall live well' belongs only to those who are loved by the very people they love.

வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு அமையுமே
வாழுநம் என்னும் செருக்கு

Even a woman whom everyone holds dear is without the one closeness that counts, if the man she loves does not love her.

வீழப் படுவார் கெழீஇயிலர் தாம்வீழ்வார்
வீழப் படாஅர் எனின்

What can the one I have loved do for me, when he takes up no such love for me himself?

நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோ
தாம்காதல் கொள்ளாக் கடை

Desire is a hard thing when it hangs at one end alone. Like a load on a carrying pole, it is sweet when the two ends match.

ஒருதலையான் இன்னாது காமம்காப் போல
இருதலை யானும் இனிது

Does he not see the wasting, does he not see the colour going out of her — this Kaman, who takes his stand at one of the two and keeps at his work there?

பருவரலும் பைதலும் காணான்கொல் காமன்
ஒருவர்கண் நின்றொழுகு வான்

Not one kind word reaches them from the person they love, and still they go on living. There is nobody in this world harder-hearted than they are.

வீழ்வாரின் இன்சொல் பெறாஅது உலகத்து
வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்

Though the man I long for grants me no kindness, any word at all that is spoken about him is sweet to my ear.

நசைஇயார் நல்கார் எனினும் அவர்மாட்டு
இசையும் இனிய செவிக்கு

You would tell your great trouble to a man who is nothing to you? Go and fill up the sea instead. Long life to you, my heart.

உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்
செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு

Wine gladdens only while it is drunk. Love gives its great joy, undiminished, at the mere remembering — so love is sweeter than wine.

உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
கள்ளினும் காமம் இனிது

Love is sweet in every single way. Only think of the one you love, and out of the whole separation not one grief can reach you.

எனைத்தொனறு இனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்

A sneeze rose in me as if it would come, and then it died away. Is he, in the same way, only seeming to think of me, and then not thinking at all?

நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் தும்மல்
சினைப்பது போன்று கெடும்

In my heart he is there, always, without a doubt. But am I there in his heart at all — am I even present in him?

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்

He has shut me out of his own heart, keeping guard so I cannot enter. Has he no shame, then, coming into mine without a pause?

தம்நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் நாணார்கொல்
எம்நெஞ்சத்து ஓவா வரல்

How else would I be alive at all? I live because I hold within me the days I lived with him.

மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடியான்
உற்றநாள் உள்ள உளேன்

I have never learned to forget — and even remembering, my heart burns. If I did forget, what would become of me?

மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்

However much I think of him, he is never angry at it. Is that not the whole favour my beloved grants me?

எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு

He used to say, 'We are not two.' Dwelling long on the tenderness now gone from him, my sweet life ebbs away.

விளியுமென் இன்னுயிர் வேறல்லம் என்பார்
அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து

Long life to you, O moon — only do not set, so that my eyes may still find the one who left, yet has never left my heart.

விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
படாஅதி வாழி மதி

It came bearing a message from my love — what feast shall I set before this dream?

காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு
யாதுசெய் வேன்கொல் விருந்து

If only these carp-like, kohl-dark eyes would sleep when I beg them, I would tell him myself, in full, how I still hold on to life.

கயலுண்கண் யானிரப்பத் துஞ்சிற் கலந்தார்க்கு
உயலுண்மை சாற்றுவேன் மன்

He grants me nothing in my waking hours; my life holds on by the sight of him in dream.

நனவினால் நல்கா தவரைக் கனவினால்
காண்டலின் உண்டென் உயிர்

There is joy for me in dream — for it seeks out the man who gives me nothing in waking, and brings him to me.

கனவினான் உண்டாகும் காமம் நனவினான்
நல்காரை நாடித் தரற்கு

Seeing him in waking was sweet just while I saw him; the dream, too, is sweet just at the moment of seeing. To me they are the same.

நனவினால் கண்டதூஉம் ஆங்கே கனவுந்தான்
கண்ட பொழுதே இனிது

If only there were no such thing as waking — the lover who comes in my dream would never leave me.

நனவென ஒன்றில்லை ஆயின் கனவினால்
காதலர் நீங்கலர் மன்

The cruel man grants me nothing in my waking hours — by what right does he come and torment me in my dreams?

நனவினால் நல்காக் கொடியார் கனவனால்
என்எம்மைப் பீழிப் பது

While I sleep he lies upon my shoulders; the instant I wake he darts into my heart.

துஞ்சுங்கால் தோள்மேலர் ஆகி விழிக்குங்கால்
நெஞ்சத்தர் ஆவர் விரைந்து

It is those who never meet their lover in dream who reproach him for not coming to them in waking.

நனவினால் நல்காரை நோவர் கனவினால்
காதலர்க் காணா தவர்

This town says he has left me and gone. Can it be that they do not see him — the way he comes to me, unfailing, in my dreams?

நனவினால் நம்நீத்தார் என்பர் கனவினால்
காணார்கொல் இவ்வூ ரவர்

Long life to you, evening — but evening you are not. You are the last hour, come to eat the lives of women who are wedded.

மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்
வேலைநீ வாழி பொழுது

Long life to you, bewildering evening — you look stricken yourself. Tell me: is the one who keeps you company as pitiless as mine?

புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்
வன்கண்ண தோநின் துணை

The evening that once came budding with dew and paling as it came now comes with loathing in bud, and grief growing larger the longer it stays.

பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்
துன்பம் வளர வரும்

With the one I love not here, evening comes the way strangers come into a killing-ground — with no bond to me at all, and with my life as its errand.

காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்து
ஏதிலர் போல வரும்

What kindness did I ever do the morning? And what wrong did I do the evening, that it should treat me as an enemy?

காலைக்குச் செய்தநன்று என்கொல் எவன்கொல்யான்
மாலைக்குச் செய்த பகை?

In all the time before the man I married went away, I never knew that evening could inflict pain.

மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத
காலை அறிந்த திலேன்

This affliction buds at daybreak, thickens into a full bud through the whole of the day, and comes into flower at evening.

காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்

The herdsman's flute has become the messenger of an evening that burns like fire, and the weapon that kills me when it arrives.

அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்
குழல்போலும் கொல்லும் படை

At the hour when evening spreads and even those who look on lose their bearings, this whole town will be bewildered and will ache as I do.

பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டு
மாலை படர்தரும் போழ்து

Remembering the man whose very nature is the getting of wealth, at this bewildering evening my life, which would not perish, is perishing.

பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை
மாயும்என் மாயா உயிர்

Remembering the man who went far away and left this misery here with us, your eyes have lost their light, and now they stand ashamed before the fragrant flowers that once stood ashamed before them.

சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
நறுமலர் நாணின கண்

Your eyes, gone sallow and running with tears, look as though they are telling other people that the man we set our hearts on has withheld his kindness.

நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனிவாரும் கண்

Your shoulders, which filled out with happiness on the day he married you, are wasting now as though to make his parting fully known.

தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும்
மணந்தநாள் வீங்கிய தோள்

These arms, which lost their old beauty when their companion went away, have now lost their fullness as well, and the bright bangles slip from them of themselves.

பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும் துணைநீங்கித்
தொல்கவின் வாடிய தோள்

These arms, their bangles slipped away and their old beauty faded, are themselves speaking aloud the cruelty of that cruel man.

கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் தொடியொடு
தொல்கவின் வாடிய தோள்

That my shoulders slacken and the bangles go with them, I bear. What I grieve at, and grieve at inwardly, is hearing you call him cruel for it.

தொடியொடு தோள்நெகிழ நோவல் அவரைக்
கொடியர் எனக்கூறல் நொந்து

Will it win you any standing, my heart, to carry the noise of my wasting arm to the people who already call him cruel?

பாடு பெறுதியோ நெஞ்சே கொடியார்க்கென்
வாடுதோட் பூசல் உரைத்து

I loosened the arms that were holding her, only so as not to hurt her — and at that much alone the forehead of that trusting girl in her bright bangles lost its colour.

முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது
பைந்தொடிப் பேதை நுதல்

A thread of cool air found its way between us while we were holding each other, and that was enough: the great rain-dark eyes of that trusting girl lost their colour.

முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற
பேதை பெருமழைக் கண்

Was it only the eyes that lost their colour? That pallor came to grief itself, at the sight of what the bright forehead beside it had gone and done.

கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே
ஒண்ணுதல் செய்தது கண்டு

Think, my heart, and tell me of one remedy — any one at all, whatever its kind — that will cure this grievous sickness.

நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்
எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து

That you should ache for him while he holds no love is folly, and nothing else. Bless you, my heart.

காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு

What comes of sitting here, heart, remembering him and aching? In the man who gave this wasting sickness there is no such remembering, and no pity.

இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்

If you are going to him, heart, take these eyes with you. Left here, set on seeing him, they eat me alive.

கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று

Heart, have we it in us to call him an enemy and let him go — the man who does not draw near, though we do?

செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
உற்றால் உறாஅ தவர்

My heart, in front of the man who settles a quarrel by drawing you close you cannot hold a sulk at all — so this heat you are burning with now is a heat you do not have.

கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு

Let the longing go, my good heart; or if not that, then let the modesty go. As for me, I have no strength to carry these two at once.

காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு

You ache that he has not come back out of pity, and then you set off after the very man who chose to part: you know nothing, my heart.

பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்
பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு

The one you love is inside you, my heart — so whose side is it that you keep setting out for?

உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு

Keep in the heart the man who went away rather than come near, and the grace we still have left will go the way of the grace already gone.

துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
இன்னும் இழத்தும் கவின்

This one thing men call desire has no eye for me: at midnight, when every other task lets go, it still sets my heart to work.

காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தை
யாமத்தும் ஆளும் தொழில்

How very gracious of it: the grief that has come upon me wants nothing except that I should go after the one who cut me off.

செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோ
எற்றென்னை உற்ற துயர்

When the one we had cherished comes and does, out of desire, the very things we wanted, we no longer know that a thing called reserve exists.

நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்
பேணியார் பெட்ப செயின்

I will hold off from him, I said, and I went away; then I embraced him, having seen my own heart already setting about joining his.

புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்
கலத்தல் உறுவது கண்டு

For women whose heart is fat dropped into fire, is there any such thing as saying: we will meet him, and then hold out against him?

நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ
புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்

The brightness has gone out of my eyes and left them dull; and my fingers are worn away with touching, one by one, the marks that count the days since he went.

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற
நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்

You whose jewels are shining: if I let him go from my mind for even this one day, my beauty will walk out on me, and the bangles will slip from my arms.

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்
கலங்கழியும் காரிகை நீத்து

He wanted the strength that wins, and he went with his own resolve for company. I want his coming back, and that is the whole reason I am still here.

உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்
வரல்நசைஇ இன்னும் உளேன்

Only from thinking of his coming back, his who went away, and of the love that will come back with him, my heart puts out branches and climbs.

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு

Let me only see him, and see him until my eyes are full; once I have seen him like that, the pallor on my arms will go of its own accord.

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு

Let him come home, my lord of the shore, for one single day; I shall drink him in, and every part of this wasting sickness will be destroyed.

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
பைதல்நோய் எல்லாம் கெட

When the one who is dear to me as my own eyes comes back, shall I hold off in displeasure, or shall I take hold of him, or shall I somehow do both at once?

புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்
கண்அன்ன கேளிர் விரன்

For those who hold on to the day the far-gone one is to return, and ache until it comes, a single day goes by as slowly as seven.

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு

What is the good of winning her back, what is the good of having won her, what is the good even of holding her, if by then her heart has broken and run out of her?

பெறின்என்னாம் பெற்றக்கால் என்னாம் உறினென்னாம்
உள்ளம் உடைந்துக்கக் கால்

You may hide it, but your dark eyes will not go along with the hiding. They have gone out past your hand, and there is something they are setting out to say.

கரப்பினுங் கையிகந் தொல்லாநின் உண்கண்
உரைக்கல் உறுவதொன் றுண்டு

Her beauty fills my eyes and her shoulders are shaped like the bamboo; and in this artless one the unknowing simplicity said to fill womankind is greater still.

கண்ணிறைந்த காரிகைக் காம்பேர்தோட் பேதைக்குப்
பெண்நிறைந்த நீர்மை பெரிது

Like the thread that shows through the crystal beads strung on it, there is something inside this woman's adornment that lies within and is visible from outside.

மணியில் திகழ்தரு நூல்போல் மடந்தை
அணியில் திகழ்வதொன்று உண்டு

As the scent is already inside a bud that has not opened, there is something inside the smile this artless girl is beginning to smile.

முகைமொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் பேதை
நகைமொக்குள் உள்ளதொன் றுண்டு

The concealment she of the close-set bangles practised on me and went away with holds inside it a medicine that will cure my great grief.

செறிதொடி செய்திறந்த கள்ளம் உறுதுயர்
தீர்க்கும் மருந்தொன்று உடைத்து

He eases the whole of the grief his going caused, and comes to me made exactly to my liking. That joining has in it a man bearing his own grief with difficulty, and a lovelessness being turned over in his mind.

பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல் அரிதாற்றி
அன்பின்மை சூழ்வ துடைத்து

The man of the cool, lovely shore had parted from me in mind while his body was still beside me; and my bangles knew it earlier than I did.

தண்ணந் துறைவன் தணந்தமை நம்மினும்
முன்னம் உணர்ந்த வளை

Our beloved went away yesterday; and we, with the body gone pale, are already seven days old in this parting.

நெருநற்றுச் சென்றார்எம் காதலர் யாமும்
எழுநாளேம் மேனி பசந்து

She looked at her bangle, then at her soft shoulders, then at her feet. That was what she did there - and that was the message.

தொடிநோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அடிநோக்கி
அஃதாண் டவள்செய் தது

To tell the sickness of love with the eye and not with the mouth, and so to ask: this, those who know say, holds a womanliness beyond a woman's own womanliness.

பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்தென்ப கண்ணினால்
காமநோய் சொல்லி இரவு

To be elated by the mere thought of them, and gladdened by the mere sight: palm wine has neither of these. Love has both.

உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு

Not so much as a millet grain's worth of sulking should be kept, if love has come filling the measure of a palmyra.

தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத்துணையும்
காமம் நிறைய வரின்

Though he gives me no regard and does only what he himself wants, my eyes will not settle until they have seen him.

பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
காணா தமையல கண்

My friend, I did set out meaning to sulk with him. My heart forgot all that and went straight to being with him.

ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்து
கூடற்கண் சென்றது என்னெஞ்சு

Like the eye which has seen the kohl-stick often enough and yet cannot make it out at the moment it is being drawn along the lid — I have seen my lord's fault in every place where he was not, and where I see him, I see none.

எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்
பழிகாணேன் கண்ட இடத்து

When I see him, I do not see the things in him that are faults. When I do not see him, I do not see the things that are not faults.

காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்
காணேன் தவறல் லவை

Like those who leap into running water knowing perfectly well it will carry them off: knowing the sulk would not hold, what did I gain by sulking?

உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்
பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து

Though it works degradation and harm on the very people it has elated, palm wine is only wanted the more. Deceiver, your chest is that to me.

இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்
கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு

Love's delight is finer than a flower. Few in the world come upon it at the one hour when it stands ready.

மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்
செவ்வி தலைப்படு வார்

With her eyes she sulked at me, and no further than her eyes; then, in more of a hurry for the embrace than I was myself, she was shaken out of even that.

கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்
என்னினும் தான்விதுப் புற்று

His heart, you have seen, belongs to him alone. Then what is your reason, my heart, for not belonging to me?

அவர்நெஞ்சு அவர்க்காதல் கண்டும் எவன்நெஞ்சே
நீஎமக்கு ஆகா தது

You have seen for yourself that he is one who does not draw near. And still, my heart, you go to him, on the sole ground that he will not be harsh.

உறாஅ தவர்க்கண்ட கண்ணும் அவரைச்
செறாஅரெனச் சேறியென் நெஞ்சு

You will not stay with me; you go after him exactly as you please. Is that because you hold that the ruined have no friends, my heart — or is it simply what you are?

கெட்டார்க்கு நட்டார்இல் என்பதோ நெஞ்சேநீ
பெட்டாங்கு அவர்பின் செலல்

You will not show your displeasure first and take your pleasure afterwards; the moment you see him you want only the pleasure. Who is going to plan anything with you after this, my heart?

இனிஅன்ன நின்னொடு சூழ்வார்யார் நெஞ்சே
துனிசெய்து துவ்வாய்காண் மற்று

When it does not have him it is afraid of never having him; when it has him it is afraid of the parting to come. My heart holds a distress that never breaks off.

பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்
அறாஅ இடும்பைத்தென் நெஞ்சு

What is my heart here for? Only to eat me, when I sit apart from him and turn it over.

தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்
தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு

I have forgotten even my own self-respect, caught in this worthless and witless heart of mine that will not forget the man who forgot me.

நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்
மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு

My heart, which is in love with its own life, worked it out like this: if I scorn him for scorning me and going, the disgrace will end up mine. Having reasoned that far, it goes on dwelling on his good side instead.

எள்ளின் இளிவாம்என்று எண்ணி அவர்திறம்
உள்ளும் உயிர்க்காதல் நெஞ்சு

When trouble has come, who is there who could be an ally against it, if the heart a person owns as their own is not an ally?

துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாமுடைய
நெஞ்சந் துணையல் வழி

Do not go to him and take him in your arms — keep the sulk up; let us see a little of the distress that comes over him.

புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்
அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது

A lovers' sulk is like salt measured exactly right for a dish; let that same sulk run on even a little longer, and it is the salt gone past its measure.

உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்

To leave those who sulked at you without ending the sulk and holding them is to lay a fresh grief on people already worn out by grief.

அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்
புலந்தாரைப் புல்லா விடல்

To leave those who have sulked with you without going and soothing them out of it is like taking a creeper already withered for want of water and cutting it through at the root.

ஊடி யவரை உணராமை வாடிய
வள்ளி முதலரிந் தற்று

Even to men whom good qualities have made worthy, there is a grace, and it is this: the fullness of the sulking that rises in the hearts of their flower-eyed women.

நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகை
பூஅன்ன கண்ணார் அகத்து

If neither the grown quarrel nor the young one is there, love is like fruit whose moment has gone past, and like the raw green fruit that has not yet come to it.

துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
கனியும் கருக்காயும் அற்று

Inside the sulk itself there is a pain of its own — the thought, will the coming together be put off from here, or will it not?

ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது
நீடுவது அன்றுகொல் என்று

What does the suffering get anybody, when the loving one who would know 'this was borne for my sake' is not to be had?

நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்
காதலர் இல்லா வழி

Water, which life cannot do without, is sweet only in the shade; and sulking, which love cannot do without, is sweet only with those who love you.

நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்
வீழுநர் கண்ணே இனிது

He can leave me to dry out in the sulk, and still my heart says: let us go and be joined with him. What makes it say so is craving — that, and nothing else.

ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
கூடுவேம் என்பது அவா

Every woman of womanly nature takes you in with her eyes, and takes you in common with the rest. I will not come near that chest of yours, you wanderer.

பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுஉண்பர்
நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு

We were sulking, and we would not speak. Then he sneezed — knowing that we would have to say to him, 'Long may you live.'

ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை
நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து

Even if I do no more than put a garland of branch-flowers in my hair, she flares up: you wore it, she says, to show it to some particular woman.

கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
காட்டிய சூடினீர் என்று

I said we love each other more than anyone does; at that she sulked, saying, 'Than whom? Than whom?'

யாரினும் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
யாரினும் யாரினும் என்று

I said, 'In this birth of ours we shall not be parted' — and her eyes filled with water.

இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலம் என்றேனாக்
கண்நிறை நீர்கொண் டனள்

'I thought of you,' I said. 'So you had forgotten me,' she said to that, and did not, after all, put her arms round me; she took to sulking instead.

உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்

When I sneezed she blessed me, out of her own nature; then she wiped out her own blessing and wept — 'Which one of them was thinking of you, that you sneezed?'

வழுத்தினாள் தும்மினேன் ஆக அழித்தழுதாள்
யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று

A sneeze came on me and I pressed it down. She wept even so, asking whether I was hiding from her that my own people were thinking of me.

தும்முச் செறுப்ப அழுதாள் நுமர்உள்ளல்
எம்மை மறைத்திரோ என்று

Even when I humble myself and bring her round, she flares up — saying that this is exactly the manner I must have with other women too.

தன்னை உணர்த்தினும் காயும் பிறர்க்கும்நீர்
இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று

Even when I gave up speaking and doing, and only sat thinking of her and looking at her, she flares up: 'You looked at all of me — having whom in mind?'

நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும் அனைத்துநீர்
யாருள்ளி நோக்கினீர் என்று

There is no fault in him — and even so, sulking has the power to bring out the very way he shows me his tenderness.

இல்லை தவறவர்க்கு ஆயினும் ஊடுதல்
வல்லது அவர்அளிக்கு மாறு

By the small distress that rises out of a lovers' sulk, the good tenderness they show us gains a greatness of its own — even if that tenderness has withered.

ஊடலின் தோன்றும் சிறுதுனி நல்லளி
வாடினும் பாடு பெறும்

For those joined as water is joined to earth, is there any world of the gods that gives a pleasure like their sulking? There is none.

புலத்தலின் புத்தேள்நாடு உண்டோ நிலத்தொடு
நீரியைந் தன்னார் அகத்து

Within that sulk — she has him in her arms, and the sulk itself is why he does not leave — there lies a weapon — and the thing it breaks is the resolve I had set on sulking.

புல்லி விடாஅப் புலவியுள் தோன்றுமென்
உள்ளம் உடைக்கும் படை

Though there is no fault in them, to be held away from the soft shoulders of the ones they love: right there, in the being held away, is a something of its own.

தவறிலர் ஆயினும் தாம்வீழ்வார் மென்றோள்
அகறலின் ஆங்கொன் றுடைத்து

Sweeter than eating more is the digesting of what has already been eaten; and in love, sweeter than joining again is the sulking.

உணலினும் உண்டது அறல்இனிது காமம்
புணர்தலின் ஊடல் இனிது

In a lovers' sulk the one who loses is the one who has won; and that is a thing seen in the coming together afterwards.

ஊடலில் தோற்றவர் வென்றார் அதுமன்னும்
கூடலிற் காணப் படும்

The savour that arose in that embrace, in which her forehead grew damp — shall we come by it again, through her sulking once more?

ஊடிப் பெறுகுவம் கொல்லோ நுதல்வெயர்ப்பக்
கூடலில் தோன்றிய உப்பு

Let her go on sulking, she of the bright jewels; and so that I may go on pleading with her, let this night stretch out and not come to its dawn.

ஊடுக மன்னோ ஒளியிழை யாமிரப்ப
நீடுக மன்னோ இரா

Sulking is love's pleasure; and the pleasure of that sulking is the embrace — if they come together and get to hold each other.

ஊடுதல் காமத்திற்கு இன்பம் அதற்கின்பம்
கூடி முயங்கப் பெறின்