Desire

For those who reach the feet of the Divine who has neither desire nor aversion, sorrow never attaches at any time.

வேண்டுதல் வேண்டாமை இலானடி சேர்ந்தார்க்கு
யாண்டும் இடும்பை இல

Those who stand steadfast in the truthful moral path of the One who mastered the five senses live enduringly in wholeness.

பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான் பொய்தீர் ஒழுக்க
நெறிநின்றார் நீடுவாழ் வார்

Indra, king of the heavens, is witness enough to the boundless strength of one who conquers the five desires.

ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்பு ளார்கோமான்
இந்திரனே சாலுங் கரி

Virtue is that conduct which moves steadfastly without slipping into four faults: envy, greed, wrath, and harsh speech.

அழுக்காறு அவாவெகுளி இன்னாச்சொல் நான்கும்
இழுக்கா இயன்றது அறம்

Those who practise austerity perform the work proper to them; the others, caught in desire, act vainly and to their own harm.

தவஞ்செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார்மற் றல்லார்
அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு

Love deeply rooted in theft will, when it bears fruit, produce suffering that does not cease.

களவின்கண் கன்றிய காதல் விளைவின்கண்
வீயா விழுமம் தரும்

From each thing a person has left behind, that person is free from the suffering arising from that very thing.

யாதனின் யாதனின் நீங்கியான் நோதல்
அதனின் அதனின் இலன்

Sufferings cling without letting go to those who cling without letting go to attachment.

பற்றி விடாஅ இடும்பைகள் பற்றினைப்
பற்றி விடாஅ தவர்க்கு

When desire, anger, and delusion—the three—vanish so completely that even their names disappear, the karmic suffering produced by them also ends.

காமம் வெகுளி மயக்கம் இவ்மூன்றன்
நாமம் கெடக்கெடும் நோய்

The learned call desire the seed that, for every living being and at every time, unfailingly produces renewed birth.

அவாஎன்ப எல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான்றும்
தவாஅப் பிறப்பீனும் வித்து

If one must desire, desire freedom from birth; that freedom comes when one desires freedom from desire itself.

வேண்டுங்கால் வேண்டும் பிறவாமை மற்றது
வேண்டாமை வேண்ட வரும்

There is no excellent wealth here equal to desirelessness; in any other realm too, nothing matches it.

வேண்டாமை அன்ன விழுச்செல்வம் ஈண்டில்லை
ஆண்டும் அஃதொப்பது இல்

What is called purity is the absence of desire; that state comes through seeking truth itself.

தூஉய்மை என்பது அவாவின்மை மற்றது
வாஅய்மை வேண்ட வரும்

Those called free are the ones free from desire; others who have removed other causes have not yet removed this one.

அற்றவர் என்பார் அவாஅற்றார் மற்றையார்
அற்றாக அற்றது இலர்

The ascetic virtue is to guard against desire, for desire can enter by deception and betray a person.

அஞ்சுவ தோரும் அறனே ஒருவனை
வஞ்சிப்ப தோரும் அவா

If one can cut desire off completely, the unfailing deed that leads to liberation will come in the way one rightly seeks.

அவாவினை ஆற்ற அறுப்பின் தவாவினை
தான்வேண்டு மாற்றான் வரும்

For those without desire, the suffering caused by it will be absent; if desire remains, that suffering comes on and on without end.

அவாஇல்லார்க் கில்லாகுந் துன்பம் அஃதுண்டேல்
தவாஅது மேன்மேல் வரும்

If the deepest suffering called desire comes to an end, uninterrupted joy is possible even here in embodied life.

இன்பம் இடையறா தீண்டும் அவாவென்னும்
துன்பத்துள் துன்பங் கெடின்

If one removes desire, whose nature is never to be filled, that very state gives a nature that never departs from stability.

ஆரா இயற்கை அவாநீப்பின் அந்நிலையே
பேரா இயற்கை தரும்

Seeing the world delight in what gives them delight, the learned grow more desirous of learning.

தாமின் புறுவது உலகின் புறக்கண்டு
காமுறுவர் கற்றறிந் தார்

If one can enjoy desired things without enemies knowing that attachment, the enemies' stratagems will fail.

காதல காதல் அறியாமை உய்க்கிற்பின்
ஏதில ஏதிலார் நூல்

One who does not demand uninterrupted pleasure and understands effort's ordinary hardship as part of undertaking the work is not inwardly overthrown when that hardship arrives.

இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பென்பான்
துன்பம் உறுதல் இலன்

One who enjoys pleasure without inwardly handing the heart over to it does not, amid suffering, become inwardly possessed by suffering.

இன்பத்துள் இன்பம் விழையாதான் துன்பத்துள்
துன்பம் உறுதல் இலன்

Hostility toward one blinded by rage and possessed by ever-growing desire will be eagerly chosen.

காணாச் சினத்தான் கழிபெருங் காமத்தான்
பேணாமை பேணப் படும்

Desire not gambling even if you can win; what is won is like bait swallowed by a fish on a hook.

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்
தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று

As a gambler loves gambling more with every loss, so does life cling to the body the more it suffers.

இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்
உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்

Fear of punishment is the only virtue of the base; or rare greed may coax a little out.

அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம் எச்சம்
அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது

Is she a goddess, a rare peacock, or a mortal maid? My heart stands utterly bewildered.

அணங்குகொல் ஆய்மயில் கொல்லோ கனங்குழை
மாதர்கொல் மாலும்என் நெஞ்சு

The eyes of this gentle maiden seem drawn for battle, devouring the lives of all who look.

கண்டார் உயிருண்ணும் தோற்றத்தால் பெண்டகைப்
பேதைக்கு அமர்த்தன கண்

If her curved eyebrows had shielded her gaze, her eyes could not have caused me such trembling sorrow.

கொடும்புருவம் கோடா மறைப்பின் நடுங்கஞர்
செய்யல மன்இவள் கண்

The cloth draped over her breasts is like the face-cloth that curbs a wild elephant's deadly power.

கடாஅக் களிற்றின்மேற் கட்படாம் மாதர்
படாஅ முலைமேல் துகில்

Her stolen, fleeting glance when I look away is far sweeter than the joy of physical embrace.

கண்களவு கொள்ளும் சிறுநோக்கம் காமத்தில்
செம்பாகம் அன்று பெரிது

All delights of sight, sound, taste, smell, and touch unite within this bright-jeweled maiden.

கண்டுகேட்டு உண்டுயிர்த்து உற்றறியும் ஐம்புலனும்
ஒண்தொடி கண்ணே உள

It burns when far and cools when near; where did she obtain such a wondrous flame of love?

நீங்கின் தெறூஉம் குறுகுங்கால் தண்ணென்னும்
தீயாண்டுப் பெற்றாள் இவள்?

Like long-sought treasures finally arriving, her flower-adorned arms bring fresh delight each time.

வேட்ட பொழுதின் அவையவை போலுமே
தோட்டார் கதுப்பினாள் தோள்

Reviving my fading life at every touch, her shoulders must be fashioned from living nectar.

உறுதோறு உயிர்தளிர்ப்பத் தீண்டலால் பேதைக்கு
அமிழ்தின் இயன்றன தோள்

Prosper, anicham flower! Delicate as you are, the woman I love is far softer than you.

நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும்
மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள்

Her skin is like a tender shoot, teeth like pearls, scent pure fragrance, and eyes like spears.

முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்
வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு

Unable to tell the moon from her radiant face, the stars wander bewildered across the sky.

மதியும் மடந்தை முகனும் அறியா
பதியின் கலங்கிய மீன்

The full moon bears a dark stain, but does any flaw exist upon my beloved's face?

அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல
மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து

Prosper, moon! If you could radiate light like her face does, you too would earn my love.

மாதர் முகம்போல் ஒளிவிட வல்லையேல்
காதலை வாழி மதி

If you wish to match her flower-like face, O moon, do not show yourself to all the crowd.

மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின்
பலர்காணத் தோன்றல் மதி

The anicham flower and swan's down are like thorny thistles to her delicate feet.

அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்
அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம்

The sweet moisture upon her bright teeth tastes like pure milk blended with honey.

பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
வாலெயிறு ஊறிய நீர்

Depart, pupil of my eye, that my fair-browed beloved may have room to dwell there.

கருமணியிற் பாவாய்நீ போதாயாம் வீழும்
திருநுதற்கு இல்லை இடம்

I would remember her if I ever forgot; but how can I remember one never forgotten?

உள்ளுவன் மன்யான் மறப்பின் மறப்பறியேன்
ஒள்ளமர்க் கண்ணாள் குணம்

My beloved dwells within my eyes, yet blinking causes him no hurt; so subtle is he.

கண்ணுள்ளின் போகார் இமைப்பின் பருகுவரா
நுண்ணியர்எம் காத லவர்

I do not darken my eyes with kohl, fearing it would hide my beloved who rests inside.

கண்ணுள்ளார் காத லவராகக் கண்ணும்
எழுதேம் கரப்பாக்கு அறிந்து

For those suffering the deep agony of love, the public palmyra horse is the only refuge left.

காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி

Unable to bear this torment, my body and soul discard all modesty to mount the horse.

நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து

The raging flood of love swept away the raft of modesty and dignity I counted on.

காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை

She of garland-like bangles gave me both the anguish of dusk and the refuge of the madal.

தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்

My eyes find no sleep because of her, so even at midnight I think of mounting the horse.

மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்

Love neither respects a woman's reserve nor pities her; it exposes itself in the public square.

நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்

Thinking no one knows my hidden pain, my love now wanders bewildered through the streets.

அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு

Is not the town's gossip a boon? Hearing it gives my heart the joy of union.

உறாஅதோ ஊரறிந்த கெளவை அதனைப்
பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து

Nourished by the town's whispers, my love blooms; without it, it would have withered away.

கவ்வையால் கவ்விது காமம் அதுவின்றேல்
தவ்வென்னும் தன்மை இழந்து

Like wine growing sweeter with every sip, love turns sweeter whenever gossip bares it.

களித்தொறும் கள்ளுண்டல் வேட்டற்றால் காமம்
வெளிப்படுந் தோறும் இனிது

The town's gossip is fertilizer and mother's scolding is water; my love only grows taller.

ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னைசொல்
நீராக நீளும்இந் நோய்

Trying to quench love with public gossip is like trying to put out fire with ghee.

நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கெளவையால்
காமம் நுதுப்பேம் எனல்

The town gave me the very scandal I wanted; now my beloved will gladly take my hand.

தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்
கெளவை எடுக்கும்இவ் வூர்

There was a time when his simply looking at me held sweetness in it. Now the holding itself has a dimness in it, because inside it sits the fear that he will leave.

இன்கண் உடைத்தவர் பார்வல் பிரிவஞ்சும்
புன்கண் உடைத்தால் புணர்வு

Fire burns you if you touch it, and that is the whole of what it can do. Can it burn, the way the sickness of love burns, from far away? It cannot.

தொடிற்சுடின் அல்லது காமநோய் போல
விடிற்சுடல் ஆற்றுமோ தீ

To agree to the hard thing, to put away the pain it brings, to bear the parting, and to go on living afterwards — there are many who do all of that. Many.

அரிதாற்றி அல்லல்நோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப்
பின்இருந்து வாழ்வார் பலர்

I do keep this sickness hidden, for all the good it does. It only rises higher, the way the water in a spring rises for the people who keep baling it out.

மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்

Desire hangs at one end and restraint at the other, and my life is the pole between them — inside a body that has no strength to carry either.

காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து

There is a sea of desire, and it is certainly there. The float that would carry me safely across it — that, just as certainly, is not.

காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்

The pleasure love gives is a sea. And when that same love turns and kills, the pain of it is larger than the sea was.

இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது

I have swum the fierce water of love and I cannot see the shore. And at the midnight watch, when everything else sleeps, I am the one still here.

காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்

She has put every living thing to sleep, and now there is nobody left for her but me. Poor night.

மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை

These nights, that go by so long now, are harder in their harshness than the hard man is in his.

கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா

If my eyes could travel the way the mind travels, to the place where he is, they would not be swimming in this flood of their own water.

உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்

They themselves showed him to me, and that is the whole of how I came to know this grief that will not cool. What are these eyes weeping for now?

கண்தாம் கலுழ்வ தெவன்கொலோ தண்டாநோய்
தாம்காட்ட யாம்கண் டது

Those darkened eyes looked at him that day without once examining what it would come to. Now they will not work out that they brought it on themselves and must bear it. What is all this wasting for?

தெரிந்துணரா நோக்கிய உண்கண் பரிந்துணராப்
பைதல் உழப்பது எவன்?

All at once, of themselves, they looked; and now, again of themselves, they sit and weep. There is something in this fit to be laughed at.

கதுமெனத் தாநோக்கித் தாமே கலுழும்
இதுநகத் தக்க துடைத்து

Having set standing in me a grief there is no living through and no getting free of, my dark eyes have run so dry that they cannot even rain.

பெயலாற்றா நீருலந்த உண்கண் உயலாற்றா
உய்வில்நோய் என்கண் நிறுத்து

The eyes that made me a love-grief the sea is not big enough to hold are churning in it now, and cannot close.

படலாற்றா பைதல் உழக்கும் கடலாற்றாக்
காமநோய் செய்தஎன் கண்

Oh, but this is sweet — the very eyes that made this grief for me have now fallen into it themselves.

ஓஒ இனிதே எமக்கிந்நோய் செய்தகண்
தாஅம் இதற்பட் டது

Let them labour on and on until the water inside them is cut off — those eyes that gazed at him that day, wanting him, melting as they looked.

உழந்துழந் துள்நீர் அறுக விழைந்திழைந்து
வேண்டி அவர்க்கண்ட கண்

When he does not come they do not sleep, watching the road for him; when he comes they do not sleep, dreading the parting. Either way my eyes have taken a grief past bearing.

வாராக்கால் துஞ்சா வரின்துஞ்சா ஆயிடை
ஆரஞர் உற்றன கண்

I was the one who agreed to it, when the man who wanted me asked to keep himself away. So this faded state I am in now — whom else is there to tell it to?

நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற

It carries the standing of a thing he himself gave — and on the strength of that, this pallor has climbed my body and rides it.

அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு

Look, over there: the man we love is going. Look, here: the pallor is already spreading over my body.

உவக்காண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என்
மேனி பசப்பூர் வது

Darkness keeps its eye on the lamp, waiting for the flame to fail; just so, this pallor keeps its eye on my lord's embrace, waiting for it to slacken.

விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன்
முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு

I was lying in his arms and I shifted a little to one side, meaning nothing by it; in that much of a gap the pallor came over me, the way loose grain is scooped up in both hands and poured.

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்
அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு

Then let my body go on losing its colour, exactly as it has. It is enough for me if the one who talked me into agreeing is held to stand well.

பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்
நன்னிலையர் ஆவர் எனின்

Those who are loved by the very people they love are the ones who have got hold of love's fruit with no stone in it.

தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர் பெற்றாரே
காமத்துக் காழில் கனி

What can the one I have loved do for me, when he takes up no such love for me himself?

நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோ
தாம்காதல் கொள்ளாக் கடை

Does he not see the wasting, does he not see the colour going out of her — this Kaman, who takes his stand at one of the two and keeps at his work there?

பருவரலும் பைதலும் காணான்கொல் காமன்
ஒருவர்கண் நின்றொழுகு வான்

Though the man I long for grants me no kindness, any word at all that is spoken about him is sweet to my ear.

நசைஇயார் நல்கார் எனினும் அவர்மாட்டு
இசையும் இனிய செவிக்கு

You would tell your great trouble to a man who is nothing to you? Go and fill up the sea instead. Long life to you, my heart.

உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்
செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு

Wine gladdens only while it is drunk. Love gives its great joy, undiminished, at the mere remembering — so love is sweeter than wine.

உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
கள்ளினும் காமம் இனிது

Love is sweet in every single way. Only think of the one you love, and out of the whole separation not one grief can reach you.

எனைத்தொனறு இனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்

In my heart he is there, always, without a doubt. But am I there in his heart at all — am I even present in him?

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்

How else would I be alive at all? I live because I hold within me the days I lived with him.

மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடியான்
உற்றநாள் உள்ள உளேன்

I have never learned to forget — and even remembering, my heart burns. If I did forget, what would become of me?

மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்

However much I think of him, he is never angry at it. Is that not the whole favour my beloved grants me?

எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு

Long life to you, O moon — only do not set, so that my eyes may still find the one who left, yet has never left my heart.

விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
படாஅதி வாழி மதி

If only these carp-like, kohl-dark eyes would sleep when I beg them, I would tell him myself, in full, how I still hold on to life.

கயலுண்கண் யானிரப்பத் துஞ்சிற் கலந்தார்க்கு
உயலுண்மை சாற்றுவேன் மன்

There is joy for me in dream — for it seeks out the man who gives me nothing in waking, and brings him to me.

கனவினான் உண்டாகும் காமம் நனவினான்
நல்காரை நாடித் தரற்கு

Seeing him in waking was sweet just while I saw him; the dream, too, is sweet just at the moment of seeing. To me they are the same.

நனவினால் கண்டதூஉம் ஆங்கே கனவுந்தான்
கண்ட பொழுதே இனிது

If only there were no such thing as waking — the lover who comes in my dream would never leave me.

நனவென ஒன்றில்லை ஆயின் கனவினால்
காதலர் நீங்கலர் மன்

The cruel man grants me nothing in my waking hours — by what right does he come and torment me in my dreams?

நனவினால் நல்காக் கொடியார் கனவனால்
என்எம்மைப் பீழிப் பது

While I sleep he lies upon my shoulders; the instant I wake he darts into my heart.

துஞ்சுங்கால் தோள்மேலர் ஆகி விழிக்குங்கால்
நெஞ்சத்தர் ஆவர் விரைந்து

In all the time before the man I married went away, I never knew that evening could inflict pain.

மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத
காலை அறிந்த திலேன்

This affliction buds at daybreak, thickens into a full bud through the whole of the day, and comes into flower at evening.

காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்

I loosened the arms that were holding her, only so as not to hurt her — and at that much alone the forehead of that trusting girl in her bright bangles lost its colour.

முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது
பைந்தொடிப் பேதை நுதல்

Was it only the eyes that lost their colour? That pallor came to grief itself, at the sight of what the bright forehead beside it had gone and done.

கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே
ஒண்ணுதல் செய்தது கண்டு

That you should ache for him while he holds no love is folly, and nothing else. Bless you, my heart.

காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு

If you are going to him, heart, take these eyes with you. Left here, set on seeing him, they eat me alive.

கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று

Let the longing go, my good heart; or if not that, then let the modesty go. As for me, I have no strength to carry these two at once.

காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு

The one you love is inside you, my heart — so whose side is it that you keep setting out for?

உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு

The axe that is desire breaks the door called self-command, for all that the bolt of shame was drawn across it.

காமக் கணிச்சி உடைக்கும் நிறையென்னும்
நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு

This one thing men call desire has no eye for me: at midnight, when every other task lets go, it still sets my heart to work.

காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தை
யாமத்தும் ஆளும் தொழில்

I do mean to keep this desire hidden. But it takes no notice of what I mean: like a sneeze, it shows itself outright, with no sign given first.

மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்
தும்மல்போல் தோன்றி விடும்

Until today I called myself a woman who holds herself in hand. So much for that: my longing has walked past every concealment and is standing in the open square.

நிறையுடையேன் என்பேன்மன் யானோஎன் காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்

The great dignity that does not go after one who has turned away is not something known to those the sickness of desire has taken.

செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோய்
உற்றார் அறிவதொன்று அன்று

How very gracious of it: the grief that has come upon me wants nothing except that I should go after the one who cut me off.

செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோ
எற்றென்னை உற்ற துயர்

When the one we had cherished comes and does, out of desire, the very things we wanted, we no longer know that a thing called reserve exists.

நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்
பேணியார் பெட்ப செயின்

The soft, self-lowering speech of that thief who is master of a hundred deceptions — is that not the very army that breaks our womanhood open?

பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்
பெண்மை உடைக்கும் படை

For women whose heart is fat dropped into fire, is there any such thing as saying: we will meet him, and then hold out against him?

நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ
புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்

The brightness has gone out of my eyes and left them dull; and my fingers are worn away with touching, one by one, the marks that count the days since he went.

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற
நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்

You whose jewels are shining: if I let him go from my mind for even this one day, my beauty will walk out on me, and the bangles will slip from my arms.

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்
கலங்கழியும் காரிகை நீத்து

Only from thinking of his coming back, his who went away, and of the love that will come back with him, my heart puts out branches and climbs.

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு

Let me only see him, and see him until my eyes are full; once I have seen him like that, the pallor on my arms will go of its own accord.

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு

Let him come home, my lord of the shore, for one single day; I shall drink him in, and every part of this wasting sickness will be destroyed.

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
பைதல்நோய் எல்லாம் கெட

For those who hold on to the day the far-gone one is to return, and ache until it comes, a single day goes by as slowly as seven.

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு

As the scent is already inside a bud that has not opened, there is something inside the smile this artless girl is beginning to smile.

முகைமொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் பேதை
நகைமொக்குள் உள்ளதொன் றுண்டு

Our beloved went away yesterday; and we, with the body gone pale, are already seven days old in this parting.

நெருநற்றுச் சென்றார்எம் காதலர் யாமும்
எழுநாளேம் மேனி பசந்து

To tell the sickness of love with the eye and not with the mouth, and so to ask: this, those who know say, holds a womanliness beyond a woman's own womanliness.

பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்தென்ப கண்ணினால்
காமநோய் சொல்லி இரவு

To be elated by the mere thought of them, and gladdened by the mere sight: palm wine has neither of these. Love has both.

உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு

Not so much as a millet grain's worth of sulking should be kept, if love has come filling the measure of a palmyra.

தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத்துணையும்
காமம் நிறைய வரின்

Though he gives me no regard and does only what he himself wants, my eyes will not settle until they have seen him.

பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
காணா தமையல கண்

Like the eye which has seen the kohl-stick often enough and yet cannot make it out at the moment it is being drawn along the lid — I have seen my lord's fault in every place where he was not, and where I see him, I see none.

எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்
பழிகாணேன் கண்ட இடத்து

When I see him, I do not see the things in him that are faults. When I do not see him, I do not see the things that are not faults.

காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்
காணேன் தவறல் லவை

Though it works degradation and harm on the very people it has elated, palm wine is only wanted the more. Deceiver, your chest is that to me.

இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்
கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு

Love's delight is finer than a flower. Few in the world come upon it at the one hour when it stands ready.

மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்
செவ்வி தலைப்படு வார்

With her eyes she sulked at me, and no further than her eyes; then, in more of a hurry for the embrace than I was myself, she was shaken out of even that.

கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்
என்னினும் தான்விதுப் புற்று

When it does not have him it is afraid of never having him; when it has him it is afraid of the parting to come. My heart holds a distress that never breaks off.

பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்
அறாஅ இடும்பைத்தென் நெஞ்சு

What is my heart here for? Only to eat me, when I sit apart from him and turn it over.

தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்
தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு

Do not go to him and take him in your arms — keep the sulk up; let us see a little of the distress that comes over him.

புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்
அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது

If neither the grown quarrel nor the young one is there, love is like fruit whose moment has gone past, and like the raw green fruit that has not yet come to it.

துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
கனியும் கருக்காயும் அற்று

He can leave me to dry out in the sulk, and still my heart says: let us go and be joined with him. What makes it say so is craving — that, and nothing else.

ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
கூடுவேம் என்பது அவா

Even if I do no more than put a garland of branch-flowers in my hair, she flares up: you wore it, she says, to show it to some particular woman.

கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
காட்டிய சூடினீர் என்று

I said we love each other more than anyone does; at that she sulked, saying, 'Than whom? Than whom?'

யாரினும் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
யாரினும் யாரினும் என்று

'I thought of you,' I said. 'So you had forgotten me,' she said to that, and did not, after all, put her arms round me; she took to sulking instead.

உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்

Even when I gave up speaking and doing, and only sat thinking of her and looking at her, she flares up: 'You looked at all of me — having whom in mind?'

நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும் அனைத்துநீர்
யாருள்ளி நோக்கினீர் என்று

There is no fault in him — and even so, sulking has the power to bring out the very way he shows me his tenderness.

இல்லை தவறவர்க்கு ஆயினும் ஊடுதல்
வல்லது அவர்அளிக்கு மாறு

By the small distress that rises out of a lovers' sulk, the good tenderness they show us gains a greatness of its own — even if that tenderness has withered.

ஊடலின் தோன்றும் சிறுதுனி நல்லளி
வாடினும் பாடு பெறும்

Within that sulk — she has him in her arms, and the sulk itself is why he does not leave — there lies a weapon — and the thing it breaks is the resolve I had set on sulking.

புல்லி விடாஅப் புலவியுள் தோன்றுமென்
உள்ளம் உடைக்கும் படை

Though there is no fault in them, to be held away from the soft shoulders of the ones they love: right there, in the being held away, is a something of its own.

தவறிலர் ஆயினும் தாம்வீழ்வார் மென்றோள்
அகறலின் ஆங்கொன் றுடைத்து

Sweeter than eating more is the digesting of what has already been eaten; and in love, sweeter than joining again is the sulking.

உணலினும் உண்டது அறல்இனிது காமம்
புணர்தலின் ஊடல் இனிது

The savour that arose in that embrace, in which her forehead grew damp — shall we come by it again, through her sulking once more?

ஊடிப் பெறுகுவம் கொல்லோ நுதல்வெயர்ப்பக்
கூடலில் தோன்றிய உப்பு

Let her go on sulking, she of the bright jewels; and so that I may go on pleading with her, let this night stretch out and not come to its dawn.

ஊடுக மன்னோ ஒளியிழை யாமிரப்ப
நீடுக மன்னோ இரா

Sulking is love's pleasure; and the pleasure of that sulking is the embrace — if they come together and get to hold each other.

ஊடுதல் காமத்திற்கு இன்பம் அதற்கின்பம்
கூடி முயங்கப் பெறின்