Farming
On cultivation as the work everything else rests on, and on the independence of those who live by it.
This chapter praises one kind of work and, doing so, walks close to two things it never actually says. It never ranks people, and it never says the plough is the only honourable trade. 1032 is the clearest: the ploughers hold up everyone who takes up work they cannot do — அஃது ஆற்றாது எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து — and Parimelazhagar glosses the inability as செய்யமாட்டாது, unable, not unwilling and not ignorant. What the chapter states is what the cultivators carry, never what anyone else lacks.
The English printed beside these lines does not always keep that. Aiyar has Husbandmen at 1032, men must at last stand behind the plough at 1031, the men that eat the bread of husbandry at 1035 and the husbandman sitteth still at 1036 — four places where a sex enters that the Tamil has not got, since -ஆர் and -அர் are common to both genders and Parimelazhagar's உடையார் keeps them so. Pope is faithful on this through almost the whole chapter; his one import is at 1040, Men seated idle pleading poverty, where the Tamil இருப்பாரை is an ungendered participial plural. At 1039 his master and wife are not imports at all: கிழவன் is masculine in the line itself and இல்லாள் is Valluvar's own word. Each of those is named on the word card where it occurs, rather than quietly corrected.
Two verses need saying plainly. 1037 gives a test rather than an exhortation — earth dried until a measure of its dust falls to a quarter needs no manure — and that fourfold fall is the reading Parimelazhagar, Pope and Aiyar all share; what none of them supplies is a reason for it, and neither does this page. And 1040 is not addressed to anybody who genuinely has nothing. Its subject is a person with the means standing untouched beside them, and the chapter that follows, நல்குரவு, is where want itself is spoken about.
The order matters. 1038 ranks manure above ploughing and guarding above water, with weeding already done — Parimelazhagar's களைகட்டால் is a completed precondition, not a term in the ranking. 1039 turns the same attention into a warning about the owner who stops coming. Read together they say that the large obvious work is not where a crop is won or lost.
AI draft · pending review
Synthetic voices · Tamil couplet and V.V.S. Aiyar 1916
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
🎧 பாடல் & ஓதுதல் · Listen & Songs ▼
Synthetic voices · Tamil couplet and V.V.S. Aiyar 1916
📖 அதிகார விளக்கம் · About Chapter ▼
On cultivation as the work everything else rests on, and on the independence of those who live by it.
This chapter praises one kind of work and, doing so, walks close to two things it never actually says. It never ranks people, and it never says the plough is the only honourable trade. 1032 is the clearest: the ploughers hold up everyone who takes up work they cannot do — அஃது ஆற்றாது எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து — and Parimelazhagar glosses the inability as செய்யமாட்டாது, unable, not unwilling and not ignorant. What the chapter states is what the cultivators carry, never what anyone else lacks.
The English printed beside these lines does not always keep that. Aiyar has Husbandmen at 1032, men must at last stand behind the plough at 1031, the men that eat the bread of husbandry at 1035 and the husbandman sitteth still at 1036 — four places where a sex enters that the Tamil has not got, since -ஆர் and -அர் are common to both genders and Parimelazhagar's உடையார் keeps them so. Pope is faithful on this through almost the whole chapter; his one import is at 1040, Men seated idle pleading poverty, where the Tamil இருப்பாரை is an ungendered participial plural. At 1039 his master and wife are not imports at all: கிழவன் is masculine in the line itself and இல்லாள் is Valluvar's own word. Each of those is named on the word card where it occurs, rather than quietly corrected.
Two verses need saying plainly. 1037 gives a test rather than an exhortation — earth dried until a measure of its dust falls to a quarter needs no manure — and that fourfold fall is the reading Parimelazhagar, Pope and Aiyar all share; what none of them supplies is a reason for it, and neither does this page. And 1040 is not addressed to anybody who genuinely has nothing. Its subject is a person with the means standing untouched beside them, and the chapter that follows, நல்குரவு, is where want itself is spoken about.
The order matters. 1038 ranks manure above ploughing and guarding above water, with weeding already done — Parimelazhagar's களைகட்டால் is a completed precondition, not a term in the ranking. 1039 turns the same attention into a warning about the owner who stops coming. Read together they say that the large obvious work is not where a crop is won or lost.
AI draft · pending review
சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை
உழவுத் தொழிலில் ஏற்படும் உடல் வருத்தத்தைக் கண்டு மனிதர்கள் பிற தொழில்களைத் தேடிச் சென்றாலும், முடிவில் இந்த உலகம் ஏர் உழவரின் பின்னாலேயே சுழன்று நிற்கிறது; ஆகவே, எவ்வளவு உடல் உழைப்பு தேவைப்பட்டாலும் உலகிற்கு முதன்மையான தலையாய தொழில் உழவே ஆகும்.
Though people turn to other pursuits, the world follows the plow; despite all hardships, farming is supreme.AI draft
உழுவார் உலகத்தார்க்கு ஆணிஅஃ தாற்றாது
எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து
உழவு செய்ய இயலாமல் பிற தொழில்களைச் செய்து வாழும் மனிதர்கள் அனைவரையும் உணவு தந்து தாங்குவதால், உழவு செய்பவர்களே உலகம் என்னும் இயங்கும் தேருக்கு உறுதியான அச்சாணியாக விளங்குகின்றனர்.
Sustaining all who follow other callings, farmers are the vital linchpin of the world.AI draft
உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்
நிலத்தை உழுது பயிர் செய்து, உலகத்தார்க்கும் உணவளித்துத் தாமும் உண்டு வாழ்பவர்களே சுதந்திரமாகத் தமக்குரிய தலைநிமிர்ந்த வாழ்க்கை வாழ்பவர்கள் ஆவர்; மற்றவர்கள் எல்லாம் பிறரைக் கைகூப்பி வணங்கி உணவு பெற்று அவர் பின்னே செல்பவர்களே ஆவர்.
Those who live by the plow live truly free; all others bow for their bread and follow behind.AI draft
பலகுடை நீழலும் தங்குடைக்கீழ்க் காண்பர்
அலகுடை நீழ லவர்
நெற்கதிர்களின் நிழலில் வாழும் உழவர்கள், பல நாடுகளின் அரசர்களது குடை நிழல்களையும் தம் அரசனுடைய ஒரே குடையின் கீழ் அடங்கி நிற்கக் காண்பார்கள்; ஏனெனில் உணவு உற்பத்தியே நாட்டின் வெற்றியை நிலைநிறுத்துகிறது.
Those who dwell under the shade of abundant harvest will see kingdoms united under their ruler's crown.AI draft
இரவார் இரப்பார்க்கொன்று ஈவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்
தம் சொந்தக் கைகளால் உழுது பயிரிட்டு உண்பதை இயல்பாகக் கொண்ட உழவர்கள், யாரிடமும் கையேந்த மாட்டார்கள்; மாறாக, தம்மிடம் உதவி கேட்டு வருபவர்க்கு உள்ளதை மறைக்காமல் கொடுத்து உதவுவர்.
Those who live by the labor of their own hands never beg; they give freely to all who ask.AI draft
உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
விட்டேம்என் பார்க்கும் நிலை
உழவு செய்பவர்களின் கைகள் உழாமல் முடங்கிக் கிடக்குமானால், மக்கள் விரும்பும் உணவும் கிடைக்காது; உலகப் பற்றைத் துறந்த முனிவர்களும்கூடத் தம் தவம் மற்றும் அறநெறியில் நிலைத்து நிற்க முடியாது.
If the farmer's hands fold in idleness, even ascetics who renounce the world cannot endure.AI draft
தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்
உழுத நிலத்தின் புழுதி நான்கில் ஒரு பங்காகக் குறையும் அளவிற்கு வெயிலில் நன்கு காயவிட்டால், அந்த நிலத்தில் பயிரிடப்படும் பயிர் ஒரு பிடி உரமும் தேவைப்படாமல் செழித்து வளரும்.
If plowed soil is well dried in the sun, crops will flourish richly even without manure.AI draft
ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
நீரினும் நன்றதன் காப்பு
பயிர்களுக்கு ஏர் பூட்டி உழுவதை விட உரமிடுதல் நல்லது; அவ்விரு செயல்களையும் செய்து களை எடுத்த பிறகு, நீர் பாய்ச்சுவதை விடப் பயிரைப் பூச்சிகள் மற்றும் விலங்குகளிடமிருந்து பாதுகாப்பது மிகவும் நல்லது.
Manuring is better than plowing; and once weeded, guarding the crop is better than watering.AI draft
செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
இல்லாளின் ஊடி விடும்
நிலத்தின் உரிமையாளன் நாள்தோறும் நிலத்திற்குச் சென்று கவனிக்காமல் சோம்பலாக இருந்தால், அந்த நிலம் அன்புக் குறைவால் மனைவி ஊடுவது போலப் பயன் தராமல் வெறுத்துவிடும்.
If an owner fails to visit his fields daily, the land turns cold and withholds its bounty.AI draft
இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்
‘எங்களிடம் எந்த வசதியும் இல்லை’ என்று சோம்பலாக முடங்கிக் கிடப்பவர்களைக் கண்டால், நிலமகள் என்று போற்றப்படும் நல்லவள் தன்னுள் ஏளனமாகச் சிரிப்பாள்.
Mother Earth laughs in scorn at those who sit idle, complaining that they have nothing.AI draft