A puzzle worth pondering.
Valluvar acknowledges an apparent contradiction. When an envious-hearted person prospers and an upright, generous one suffers, it seems strange — and the wise treat it as a puzzle to be pondered, not a refutation of justice. Since envy never earns wealth and goodness never earns ruin, the explanation must lie deeper than the visible present.
சிந்திக்கத் தக்க புதிர்.
ஒரு வெளித்தோற்ற முரண்பாட்டை வள்ளுவர் ஒப்புக்கொள்கிறார். பொறாமை நிறைந்த நெஞ்சத்தான் செழிக்கவும், நேரிய பெருந்தன்மை உடையான் துன்புறவும் காண்பது வியப்பாகத் தோன்றும் — அறிஞர் அதை நீதியின் மறுப்பாக அல்ல, சிந்திக்கத் தக்க புதிராகக் கொள்கின்றனர். அழுக்காறு செல்வத்தை ஒருபோதும் ஈட்டாது, நன்மை கேட்டை ஒருபோதும் ஈட்டாது என்பதால், விளக்கம் காணும் நிகழ்கா லத்தைவிட ஆழத்தில் இருக்கவேண்டும்.
Parimelazhagar: the wise look to past deeds.
Parimelazhagar explains the 'pondering': since wealth and ruin cannot really arise from envy and goodness respectively, the wise inquire into the past deed (the ripening of earlier actions) that must be their true cause. He cites the old understanding that present fortune can be the fruit of former action — so what looks like injustice now is the settling of an older account.
பரிமேலழகர்: அறிஞர் முன்வினையை நோக்குகின்றனர்.
'நினைத்தலை' பரிமேலழகர் விளக்குகிறார்: செல்வமும் கேடும் முறையே அழுக்காற்றாலும் நன்மையாலும் உண்மையில் வர இயலாது என்பதால், அவற்றின் உண்மைக் காரணமாக இருக்கவேண்டிய முன்வினையை (முந்தைய செயல்களின் பயனை) அறிஞர் ஆராய்கின்றனர். நிகழ் நற்பேறு முந்தைய செயலின் கனியாக இருக்கலாம் என்னும் பழம் புரிதலைச் சுட்டுகிறார் — ஆகவே இப்போது அநீதிபோல் தோன்றுவது, பழைய கணக்கின் தீர்வே.
Don't draw the wrong lesson from a snapshot.
The danger of the moment is the cynical conclusion: 'envy pays, decency doesn't.' Valluvar heads it off. A single snapshot — the grasping doing well, the good struggling — is not the whole ledger; outcomes have longer causes than the eye can see. The wise response is neither bitterness nor imitation of the envious, but patience: hold to goodness, knowing the account is longer than this frame.
ஒரு கணப்படத்திலிருந்து தவறான பாடத்தை எடுக்காதே.
அந்தக் கணத்தின் ஆபத்து, இழிந்த முடிவே: 'பொறாமை பலன் தரும், நேர்மை தராது.' அதை வள்ளுவர் தடுக்கிறார். ஒரே கணப்படம் — பற்றுபவர் சிறப்பது, நல்லவர் போராடுவது — முழுக் கணக்கு அன்று; விளைவுகளுக்குக் கண் காண்பதைவிட நீண்ட காரணங்கள் உண்டு. அறிவார்ந்த எதிர்வினை, கசப்போ, பொறாமைப்படுபவரைப் பின்பற்ற ுதலோ அல்ல, பொறுமையே: இந்தச் சட்டகத்தைவிடக் கணக்கு நீண்டது என்று அறிந்து, நன்மையில் நிலைத்திரு.
When the envious prosper and the good suffer, the wise ponder rather than conclude.
Valluvar admits the apparent contradiction — an envious person prospering, an upright one suffering — but the wise treat it as a puzzle, since envy never earns wealth nor goodness ruin. Parimelazhagar: they look to past deeds as the true cause, present fortune being the fruit of earlier action; what looks unjust now is an older account settling.
Don't conclude 'envy pays' from a single snapshot.
When you see the grasping do well and the decent struggle, resist the cynical lesson that envy pays and decency doesn't. A single snapshot isn't the whole ledger — outcomes have longer causes than the eye sees. The wise response is patience, not bitterness or imitation: hold to goodness, knowing the account runs longer than this one frame.