Conduct is a seed.
Valluvar gives conduct the image of sowing. Good conduct is the seed from which every good grows — happiness in this life and beyond; bad conduct is the seed of sorrow, yielding suffering without end. What looks like a small daily habit is in fact a planting, and the harvest comes in its own season.
ஒழுக்கம் ஒரு விதை.
ஒழுக்கத்திற்கு விதைப்பு என்னும் படிமத்தை வள்ளுவர் தருகிறார். நல்லொழுக்கம், ஒவ்வொரு நன்மையும் முளைக்கும் விதை — இம்மை மறுமை இன்பம்; தீயொழுக்கம், முடிவில்லாத் துன்பம் தரும் துயரின் விதை. ஒரு சிறு அன்றாடப் பழக்கம்போல் தோன்றுவது உண்மையில் ஒரு விதைப்பே; அறுவடை தன் பருவத்தில் வருகிறது.
Parimelazhagar: good conduct breeds virtue, bad breeds sin.
Parimelazhagar reads the verse as cause and effect across both worlds: good conduct is the cause of அறம் (virtue) and so yields happiness here and hereafter; bad conduct is the cause of பாவம் (wrong) and so yields suffering in both. Conduct, he notes, is the one root from which the whole later harvest — pleasant or bitter — necessarily follows.
பரிமேலழகர்: நல்லொழுக்கம் அறத்தை, தீயது பாவத்தை விளைவிக்கும்.
இரு உலகிலும் காரண-காரியமாக இக்குறளைப் பரிமேலழகர் படிக்கிறார்: நல்லொழுக்கம் அறத்திற்குக் காரணமாய் இம்மை மறுமை இன்பம் தருகிறது; தீயொழுக்கம் பாவத்திற்குக் காரணமாய் இரண்டிலும் துன்பம் தருகிறது. வரப்போகும் முழு அறுவடையும் — இனிதோ கசப்போ — தவறாமல் தொடரும் ஒரே வேர் ஒழுக்கமே என்கிறார்.
Habits planted now, harvested later.
The truth in the metaphor is the time-lag. A seed and its fruit look nothing alike, and arrive seasons apart — which is exactly why people misjudge conduct, treating a small compromise as harmless because the harvest is not yet visible. Valluvar's image corrects the eye: the good or sorrow your life yields years from now is being sown, quietly, in how you conduct yourself today.
இப்போது விதைத்த பழக்கம், பின் அறுவடை.
உருவகத்தில் உள்ள உண்மை காலத் தாமதமே. விதையும் அதன் கனியும் ஒன்றுபோல் தோன்றுவதில்லை, பருவங்கள் இடைவெளியில் வருகின்றன — அதனாலேயே மக்கள் ஒழுக்கத்தைத் தவறாக மதிப்பிட்டு, அறுவடை இன்னும் தெரியாததால் ஒரு சிறு சமரசத்தைத் தீங்கற்றதாகக் கருதுகின்றனர். வள்ளுவரின் படிமம் கண்ணைத் திருத்துகிறது: ஆண்டுகளுக்குப் பின் உன் வாழ்வு தரும் நன்மையோ துயரோ, இன்று நீ எப்படி நடக்கிறாய் என்பதில் அமைதியாக விதைக்கப்படுகிறது.
Good conduct is the seed of every good; bad conduct, of endless sorrow.
Valluvar gives conduct the image of sowing: good conduct is the seed of every good here and hereafter, bad conduct the seed of endless sorrow. Parimelazhagar reads it as cause and effect across both worlds — conduct is the one root from which the whole later harvest, sweet or bitter, necessarily follows.
See today's small habits as seeds of a later harvest.
Don't judge a small compromise harmless just because no harm is visible yet — a seed and its fruit look nothing alike and arrive seasons apart. The good or sorrow your life yields years from now is being quietly sown in how you conduct yourself today. Plant accordingly: tend the small daily habits as the crop they will become.