Idle words drain your good name.
Valluvar shows a quiet erosion. Pointless words that carry no good quality, spoken among many, achieve nothing useful — and, worse, they push the speaker away from the very goodness others would otherwise have credited to him. The empty talk doesn't stay neutral; it subtracts from the regard you had.
வீண் சொற்கள் உன் நற்பெயரை வடிக்கின்றன.
ஒரு அமைதியான அரிப்பை வள்ளுவர் காட்டுகிறார். எந்த நற்பண்பும் இல்லாத பயனற்ற சொற்கள், பலரிடைப் பேசப்பட்டால், எந்த உதவியையும் செய்யா — மேலும், மக்கள் பேசுபவனுக்குச் சேர்த்திருக்கக்கூடிய நன்மையிலிருந்தே அவனை விலக்கிவிடுகின்றன. வெற்றுப் பேச்சு நடுநிலையாக இருப்பதில்லை; உனக்கிருந்த மதிப்பிலிருந்து கழிக்கிறது.
Parimelazhagar: they cut him off from his good qualities.
Parimelazhagar reads the double loss: words void of substance and good quality, spoken in company, are themselves out of keeping with what is right, and they 'remove him from his good qualities' — that is, they cancel, in the listeners' eyes, the virtues he does possess. The waste is not only of the words but of the credit he had earned.
பரிமேலழகர்: அவை அவனை அவன் நற்குணங்களிலிருந்து வெட்டுகின்றன.
இரட்டை இழப்பைப் பரிமேலழகர் படிக்கிறார்: உள்ளீடும் நற்பண்பும் அற்ற சொற்கள், கூட்டத்தில் பேசப்பட்டால், தாமே நீதியொடு படாதவை, மேலும் 'அவனை அவன் நற்குணங்களின் நீக்கும்' — அதாவது, கேட்போர் கண்ணில், அவனிடம் உள்ள அறங்களையும் ரத்துசெய்கின்றன. வீணாவது சொற்கள் மட்டுமல்ல, அவன் ஈட்டிய மதிப்பும்தான்.
The reputation you spend without noticing.
It is tempting to treat small talk as free — a way to seem warm or present. Valluvar's point is that valueless words have a price: each one quietly spends down the respect your real qualities have earned, because listeners begin to file you under the emptiness they hear, not the substance they don't. Guard your good name by guarding what you say among others; let your speech display your qualities rather than mask them.
கவனிக்காமல் நீ செலவிடும் நற்பெயர்.
சிறு பேச்சை இலவசமாகக் கருதுவது கவர்ச்சிகரம் — அன்பாகவோ அருகிலோ தோன்ற ஒரு வழி. மதிப்பற்ற சொற்களுக்கு ஒரு விலை உண்டு என்பதே வள்ளுவரின் கருத்து: ஒவ்வொன்றும், உன் உண்மைக் குணங்கள் ஈட்டிய மதிப்பை அமைதியாகச் செலவழிக்கிறது, ஏனெனில் கேட்போர் உன்னை, அவர் கேட்காத உள்ளீட்டின்கீழ் அல்ல, கேட்கும் வெறுமையின்கீழ் வகைப்படுத்தத் தொடங்குகின்றனர். பிறரிடையே நீ சொல்வதைக் காப்பதன்மூலம் உன் நற்பெயரைக் காப்பாற்று; உன் பேச்சு உன் குணங்களை மறைக்காமல் கா ட்டட்டும்.
Graceless idle words do no good and cut the speaker off from his own virtues.
Valluvar shows a quiet erosion: pointless, quality-free words spoken among many achieve nothing and push the speaker away from the goodness others would have credited him. Parimelazhagar: they 'remove him from his good qualities' — cancelling, in listeners' eyes, the virtues he does have. The waste is of the credit he had earned, not just the words.
Don't spend your reputation on valueless talk.
It's tempting to treat small talk as free. But valueless words have a price: each quietly spends down the respect your real qualities earned, because listeners file you under the emptiness they hear, not the substance they don't. Guard your good name by guarding what you say among others — let your speech display your qualities rather than mask them.