Wantlessness is the winning wealth.
Valluvar closes the chapter by weighing the two paths. Reckless coveting — desiring without a thought for the consequence — breeds ruin; but the proud 'wealth' of wanting nothing, of refusing to desire what is another's, breeds a victory over everything. The richest, strongest position turns out to be not having most but needing nothing.
வேண்டாமையே வெல்லும் செல்வம்.
இரு வழிகளையும் எடைபோட்டு வள்ளுவர் அதிகாரத்தை முடிக்கிறார். பின்விளைவை எண்ணாது வேட்டல் — பேராசை — அழிவைத் தருகிறது; ஆனால் எதையும் வேண்டாமை என்னும், பிறர்க்கு உரியதை விரும்ப மறுக்கும் பெருஞ்செல்வம், எல்லாவற்றின்மீதும் வெற்றியைத் தருகிறது. மிகச் செல்வந்த, மிக வலிமையான நிலை, அதிகம் வைத்திருப்பது அல்ல, எதுவும் தேவைப்படாமையே.
Parimelazhagar: greed breeds ruin, wantlessness breeds victory.
Parimelazhagar explains both verbs: thoughtless coveting 'breeds ruin' because it multiplies enmity and wrong; the 'pride' (செருக்கு) of wanting nothing 'breeds victory' because one who needs nothing brings under his feet all those who scramble for things. He calls wantlessness a wealth and a pride — not a deprivation but a commanding strength.
பரிமேலழகர்: பேராசை அழிவை, வேண்டாமை வெற்றியை விளைவிக்கிறது.
இரு வினைகளையும் பரிமேலழகர் விளக்குகிறார்: எண்ணாது வேட்டல் 'இறல் ஈனும்' — ஏனெனில் அது பகையையும் தீங்கையும் பெருக்குகிறது; எதையும் வேண்டாமை என்னும் 'செருக்கு' (பெருமிதம்) 'விறல் ஈனும்' — ஏனெனில் எதுவும் தேவைப்படாதவன், பொருளுக்காகப் பறக்கும் யாவரையும் தன் கீழ்ப்படுத்துகிறான். வேண்டாமையைச் செல்வம் என்றும் செருக்கு என்றும் அழைக்கிறார ் — பற்றாக்குறை அல்ல, ஆணை செலுத்தும் வலிமை.
The freedom of needing nothing.
Whoever wants something can be moved, bought, threatened, or made to scheme by the prospect of getting it; the one who wants nothing cannot. That is why Valluvar can call wantlessness a 'victory over all': it places you beyond the reach of the levers that control the greedy. The chapter's last word is liberating — the surest power is not in seizing what others have but in being free of the need to.
எதுவும் தேவைப்படாமையின் சுதந்திரம்.
ஏதேனும் விரும்புபவரை, அதைப் பெறும் வாய்ப்பால் அசைக்கலாம், விலைக்கு வாங்கலாம், அச்சுறுத்தலாம், சூழ்ச்சி செய்யவைக்கலாம்; எதையும் விரும்பாதவரை இயலாது. அதனாலேயே வேண்டாமையை 'எல்லாவற்றின்மீதும் வெற்றி' என வள்ளுவர் அழைக்க இயலுகிறது: பேராசைக்காரரை ஆளும் நெம்புகோல்களின் எட்டுக்கு அப்பால் அது உன்னை வைக்கிறது. அதிக ாரத்தின் இறுதிச்சொல் விடுதலை தருவது — மிக உறுதியான ஆற்றல், பிறருடையதைப் பறிப்பதில் அல்ல, அதன் தேவையினின்று விடுபடுவதிலேயே.
Reckless coveting breeds ruin; wanting nothing breeds victory over all.
Valluvar closes by weighing both paths: thoughtless coveting breeds ruin, while the proud 'wealth' of wanting nothing breeds victory over everything. Parimelazhagar: coveting multiplies enmity and wrong, while wantlessness brings under one's feet all who scramble for things — it is a wealth and a commanding pride, not a deprivation.
Make 'needing nothing' your strongest position.
Whoever wants something can be moved, bought, threatened, or made to scheme by the chance of getting it; the one who wants nothing cannot. That's why wantlessness is a 'victory over all' — it puts you beyond the levers that control the greedy. The surest power isn't seizing what others have; it's being free of the need to. Build that freedom.