Be the balance-beam.
Valluvar gives impartiality its perfect image: the weighing-beam, which first hangs level by itself and only then weighs each load truly. Be like that, he says — so poised in yourself that you lean to no side. The wise are admired precisely for this steady, self-levelling equity that judges every case on its weight, not its owner.
துலாக்கோல் ஆகு.
நடுவுநிலைமைக்கு வள்ளுவர் அதன் முழுமையான படிமத்தைத் தருகிறார்: முதலில் தானே சமமாகத் தொங்கி, பின்னரே ஒவ்வொரு பாரத்தையும் உண்மையாக நிறுக்கும் துலாக்கோல். அதுபோல் இரு என்கிறார் — எப்பக்கமும் சாயாமல், உன்னுள்ளேயே சமமாக நிலைத்து. ஒவ்வொரு வழக்கையும் அதன் உரிமையாளரால் அல்ல, அதன் எடையால் தீர்க்கும் இந்த உறுதியான, தன்னைத்தானே சமப்படுத்தும் நடுவுநிலைக்காகவே சான்றோர் போற்றப்படுகின்றனர்.
Parimelazhagar: first level, then weigh.
Parimelazhagar draws out the comparison carefully. The scale first makes itself even, then measures; so the wise first hear all sides truly, by their own order, and then state what they found without hiding it — equally to enemy, stranger, and friend. The two halves of fairness, he shows, are an unbiased intake and an unbiased verdict; the beam pictures both.
பரிமேலழகர்: முதலில் சமம், பின் நிறுத்தல்.
உவமையைப் பரிமேலழகர் கவனமாக விரிக்கிறார். தராசு முதலில் தன்னைச் சமமாக்கி, பின் அளக்கிறது; அவ்வாறே சான்றோர் முதலில் எல்லாப் பக்கங்களையும் தம் முறையால் உண்மையாகக் கேட்டு, பின் கண்டதை மறையாது — பகைவன் அயலான் நண்பன் என்று வேறுபாடின்றி — சொல்கின்றனர். நடுவுநிலையின் இரு பாதிகள், சாய்வற்ற கேட்டலும் சாய்வற்ற தீர்ப்பும் என்று அவர் காட்டுகிறார்; கோல் இரண் டையும் படம் பிடிக்கிறது.
Why a scale, not a sword.
Valluvar chose his image well. A scale has no stake in the outcome; it does not want one pan to win. To judge fairly is to make yourself like that — to set aside, for the moment, your own preference and let the weights speak. The hardest part is the first step the beam takes: becoming level in yourself before you presume to weigh anyone else.
ஏன் வாள் அல்ல, தராசு.
வள்ளுவர் தன் படிமத்தை நன்கு தேர்ந்தார். தராசுக்கு முடிவில் பங்கில்லை; ஒரு தட்டு வெல்ல வேண்டும் என்று அது விரும்புவதில்லை. நடுவாகத் தீர்ப்பது என்பது உன்னை அதுபோல் ஆக்குவது — அந்நேரத்திற்கு உன் சொந்த விருப்பத்தை ஒதுக்கி, எடைகளைப் பேசவிடுவது. கடினமான பகுதி கோல் எடுக்கும் முதல் அடியே: பிறரை நிறுக்கத் துணியுமுன், உன்னுள்ளேயே சமமாதல்.
Be a balance-beam — level in yourself first, then weighing each case truly.
Valluvar's image for impartiality is the weighing-beam: it hangs level by itself, then weighs each load truly, leaning to no side — and that poise is the ornament of the wise. Parimelazhagar: the two halves are unbiased intake (hear all sides truly) and unbiased verdict (state what you found, equally to foe, stranger, friend).
Level yourself before you weigh anyone else.
Before judging a dispute, do what the scale does first: set your own preference aside and become level in yourself. Then hear every side truly and say what you actually found — the same way whether it favours a friend or a rival. The hard part isn't the verdict; it's making yourself unbiased before you start.